De grote dag

Vrijdag was het dan zover; na een jaar hard werken, veel leren, doorzetten, doorbijten, maar ook plezier maken, vriendschappen creëeren en samen aan de toekomst werken, is het tijd om te vieren dat het jaar met succes is afgerond. GRADUATION DAY!

Al heel de week werd er druk geoefend en nam de energie maar ook de spanning wel toe. Ze waren er klaar voor, 21 vrouwen zouden hun certificaat krijgen.

Vrijdagochtend hebben we het terrein omgetoverd tot een podium voor al deze kanjers. Ongeveer 100 gasten zouden er komen, er werd voor 100 man gekookt, grote pannen op grote haardvuren. Gelukkig kon dit in de in aanbouw zijnde kamers die nog geen dak hadden. 

Om 15 uur begon de ceremonie met de binnenkomst van onze vrouwen, op muziek en dansend kwamen zij uit het niets naar voren. Last minute heb ik nog betaald zodat zij de mooie zwarte toga's konden dragen, wat hen alleen nog maar meer trots gaf... en terecht.

Het eerste deel van het programma bestond uit een modeshow, zang en dans en komedie. Daarna werd het tijd voor de officiële gedeeltes. Er werd een gebed gebeden door iemand van de nabijgelegen kerk. Vervolgens een woord van Rosie, en een toespraak van mij. En toen werd het tijd om de vrouwen één voor één te roepen en hen hun welverdiende certificaat te geven. Trotse familieleden keken toe, genodigden klapten en foto's werden gemaakt.

Vervolgens werd het tijd om aan het eten te beginnen. Het is gebruikelijk hier dat als je mensen uitnodigt voor een bijeenkomst je er ook voor zorgt dat er eten wordt geserveerd. Dit komt ook omdat velen van ver moeten komen en vaak lopend, die wil je wel met volle maag terugsturen.

Al met al een hele mooie afsluiter van een jaar van hard werken. Vorig jaar mocht ik bij de start van dit jaar zijn. Timide vrouwen kwamen binnen, elkaar niet kennend. Voorzichtig bloeiden ze op en er ontstond een hechte groep. Wat heb ik deze dames zien groeien. Sommige zeiden in februari 2024 nog geen woord, gisteren zongen ze samen een lied voor 100 mensen. 

Ik hoop dat zij met trots terugkijken op wat zij bereikt hebben. Nu is het tijd om hun weg te zoeken en te gaan uitvinden hoe zij het beste in hun onderhoud kunnen gaan voorzien. Gaan zij in een haarsalon werken, zoeken ze een naaiatelier, of beginnen ze klein voor zichzelf. Ze hebben het allemaal in zich.

Zo trots dat ik deel heb mogen uitmaken van hun reis. En morgen start die reis opnieuw voor 25 andere vrouwen. En zo werken wij aan Women empowerment!