Meer huisbezoeken

Vandaag stonden er 3 huisbezoeken gepland. En de situaties waren heftig. Ik heb echt even tijd nodig om dit te laten bezinken.

Voedselpakketten

Het eerste bezoek was aan een alleenstaande moeder van 3 kinderen. Op zich is dit al zwaar, maar het middelste kind is lichamelijk en geestelijk gehandicapt. De zorg voor hem is heel zwaar. Af en toe gaat hij naar een speciale school voor gehandicapten. Maar hier is niet altijd geld voor. Naast deze zoon heeft ze nog een oudere dochter, zij zit op een government school en woont nu nog bij oma. Maar oma is onlangs verlamt geraakt waardoor de dochter weer terug naar haar moeder zal komen. Tot slot is er nog een baby van 5 maanden aanwezig. Door de zorg voor zowel de baby als de gehandicapte zoon kan moeder niet werken, al zou ze dat wel willen. Er is simpelweg geen oplossing waardoor zij die zorg even zou kunnen overdragen. We zullen over dit gezin een rapport schrijven met daarin de problematiek uiteengezet zodat we dit kunnen gebruiken om mogelijkheden te gaan zoeken hoe we hen kunnen helpen.

Het tweede bezoek heeft me heel erg aangegrepen. Het was dit keer geen gezin met jonge kinderen. Het ging hier om een oudere man, 82. Hij heeft niemand meer, is nooit getrouwd geweest en heeft geen kinderen. Hij woonde in het verleden samen met zijn broer maar zonder medeweten heeft die alles verkocht en is vertrokken. Hierdoor kwam de man op straat te staan. Uiteindelijk is hij in Sakina, Arusha terechtgekomen. Hier woont hij in een heel klein huisje bestaande uit 1 kamer van misschien 4x4 meter. Er staat een 1-persoons bed in, zonder matras. Hij heeft 1 stoel, deze is overal gescheurd. Inmiddels kampt de man met veel lichamelijke problemen waardoor opstaan, lopen of elke andere vorm van bewegen niet echt meer mogelijk is. Hij wordt af en toe door een buur geholpen om met zijn stoel buiten te gaan zitten. Voorzieningen voor persoonlijke hygiëne ontbreken. Wanneer de man moet plassen doet hij dit in een glazen pot in zijn huisje. Deze pot staat daar dan een aantal dagen tot er iemand komt die hem wil legen. Hierdoor is de leefbaarheid in het huisje absoluut erbarmelijk te noemen. Wat ik besloten heb voor hem te gaan doen is:

• Hem een goed matras voor zijn bed te geven
• Een gesloten emmer voor zijn urine
• Een nieuwe stoel die veilig is om in te zitten en uit op te staan
• Ik ga mensen regelen die zijn huisje een keer helemaal schoonmaken en opruimen

Veel meer kunnen we niet doen, maar ik hoop dat hij hiermee een iets betere leefomgeving heeft voor zijn laatste jaren hier. Hieronder een foto van zijn huisje. Stel je voor: 4x4 meter, geen daglicht, geen mogelijkheden om te luchten, een zand/stenen vloer en muren van koeienpoep die absoluut niet overal waterdicht is. Ik heb hier bij thuiskomst werkelijk om gehuild.

Ons laatste bezoek was wederom een alleenstaande oudere, dit keer een vrouw. Zij is door iedereen verlaten en moet zich zelf zien te redden. Om water te krijgen moet zij kilometers lopen en dan met volle emmers weer terug. Eten kan ze zelf haast niet betalen, ook voor haar huur is ze afhankelijk van anderen. Zij was zeker blij met het voedsel dat ik meebracht. Omdat ze alleen is kan zij met dit voedselpakket zeker 2 maanden vooruit.

Het zijn allemaal maar druppels, maar als niemand die druppel laat vallen dan verandert er zeker niets. Ik laat die druppel dan met veel liefde vallen.