KCMC

Dinsdag a.s ga ik op missie. Samen met mijn partner gaan we met Michael (het albino-jongetje waar ik eerder over schreef) en zijn moeder naar KCMC. Dit is het Kilimanjaro Christian Medical Center in Moshi, aan de voet van de Kilimanjaro. Hier is een gespecialiseerde oogheelkunde poli en hopelijk kunnen zij Michael helpen.

De problemen die Michael heeft zijn heel herkenbaar bij albinisme. Even wat medische informatie.

Albinisme is een genetische aandoening die wordt gekenmerkt door een tekort aan of het volledig ontbreken van melanine, het pigment dat verantwoordelijk is voor de kleur van huid, haar en ogen. Dit kan een reeks oogproblemen veroorzaken:

1. Oculocutaan albinisme (OCA): Dit beïnvloedt de huid, het haar en de ogen.

2. Oculair albinisme (OA): Dit treft vooral de ogen, terwijl de huid en het haar vaak een normale pigmentatie hebben.

Bij Michael gaat het om de eerste vorm, OCA.

De oogproblemen die bij albinisme voorkomen zijn o.a:

1. Nystagmus: Onvrijwillige, snelle bewegingen van de ogen (wiebelogen). Dit kan leiden tot een verminderde visuele scherpte en moeite met focus.

2. Fotofobie: Overgevoeligheid voor licht. Het gebrek aan pigment in de iris en het netvlies zorgt ervoor dat meer licht het oog binnenkomt, wat ongemak en overbelasting kan veroorzaken.

3. Verminderde gezichtsscherpte: Mensen met albinisme hebben vaak een lagere gezichtsscherpte (bijvoorbeeld 20/200), zelfs met een bril of contactlenzen.

4. Foveale hypoplasie: De fovea (het deel van het netvlies dat verantwoordelijk is voor scherpe, centrale visie) ontwikkelt zich niet volledig. Dit veroorzaakt een significante vermindering van de visuele scherpte.

Bij Michael is in meer of mindere mate sprake van deze vier problemen. Ons eerste doel is eigenlijk om de juiste oogmeting te krijgen en naar aanleiding daarvan wellicht een bril laten aanmeten. Dit zou zijn dagelijkse leven rechtstreeks verbeteren. 

Het wordt wel een hele onderneming, KCMC ligt namelijk op 2 uur rijden van Arusha. Momenteel ben ik een taxi aan het regelen, want met de bus is het nog langer en oncomfortabeler. En dat wil ik Michael ook niet aandoen. Deze hele rit en alle onderzoeken geven hem vast al genoeg spanning, daar bovenop komt dat hij met een mzungu op pad moet, wat voor hem wel weer vreemd is. Want qua huidskleur lijkt hij meer op mij dan op zijn moeder, maar toch blijf ik die vreemde witte dame.

Ik hou jullie op de hoogte hoe e.e.a verloopt/afloopt.